بعضی سوال ها ظاهر ساده ای دارند. ولی وقتی می خواهی به آن ها جواب بدهی، می فهمی که به دقت زیادی احتیاج داری. به این سوال ها توجه کن:

بدون اینکه به پاهایت نگاه کنی، بگو جورابی که به پا داری چه رنگی است؟

حالا سعی کن بدون این که دست به سینه بشینی، بگو برای این کار، کدام دستت را روی دست دیگری قرار می دهی؟ وقتی پاسخ دادی، این کار را انجام بده و ببین پاسخت درست بوده است؟

وقتی می خواهی جوراب بپوشی اول کدام لنگه را می پوشی؟ راست یا چپ را؟

اگر همین الان پیشانی ات بخارد، با کدام دست آن را می خارانی؟

اگر یکی از بندهای کوله پشتی ات را روی شانه ات بیندازی، روی کدام شانه می اندازی؟

برای باز کردن بند کفش از کدام پا شروع می کنی؟

معمولا اولین کلمه ای که بعد از سلام به دوستت می گویی چیست؟ آخرین کلمه ی قبل از خداحافظ چه؟

آیا کلمه ای هست که تو در بین صحبت هایت بارها تکرارش کنی؟

تو با این چیزها سال ها زندگی کرده ای، بدون این که به آن ها توجه داشته باشی. طوری که حالا ذهن تو به آن ها عادت  کرده است. توجه کردن به این موارد باعث می شود تا مسائل خود را با موفقیت حل کنیم.

مادرم می گوید: دنیا خیلی بزرگ است. پدرم می گوید اصلا نمی توانی تصورش هم بکنی. باید بزرگ شوی تا بفهمی. من حسابی گیج شده ام. اصلا از حرف هایشان سر در نمی آورم. دنیا خیلی هم بزرگ نیست؛ نگاهش کنید، همین دختری را می گویم که کنار من روی نیمکت نشسته است!

۱.وقتی دلتان برای کسی می سوزد.۲. وقتی دچار آفتاب سوختگی می شوید.۳. وقتی در بازی می سوزید. ۴.وقتی مادرتان می گوید: بچه اینقدر آتیش نسوزون.۵. وقتی خیال می کنید جایی آتش گرفته.۶. وقتی خیال می کنید جایی آتش نگرفته!!!